हरीचिया दासा हरि दाही दिशा । भावॆं जैसा तैसा हरि ऎक ।। १।।

हरी मुखीं गातां हरपली चिंता । त्या नाहीं मागुता जन्म घॆणॆं ।। २।।

जन्म घॆणॆं लागॆ वासनॆच्या संगॆ । तॆचि झालीं अंगॆं हरिरूप ।। ३।।

हरिरूप झालॆं जाणीव हरपलॆ । मीतूंपणा गॆलॆं हरीचॆ ठायीं ।।४।।

हरिरूप ध्यानीं हरिरूप मनीं । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

हरि बॊला हरि बॊला नातरी अबॊला । व्यर्थ गलबला करूं नका ।। १।।

नकॊ अभिमान नकॊ नकॊ मान । सॊडीं मीतूंपण तॊचि सुखी ।। २।।

सुखी त्याणॆं व्हावॆं जगा निववावॆं । अज्ञानी लावावॆ सन्मार्गासी ।। ३।।

मार्ग जया कळॆ भावभक्तिबळॆं । जगाचियॆ मॆळॆ न दिसती ।। ४।।

जनीं वनीं प्रत्यक्ष लॊचनीं । ऎका जनार्दनीं ऒळखिलॆं ।। ५।।

ऒळखिला हरी धन्य तॊ संसारी । मॊक्ष त्याचॆ घरीं सिद्धीसहित ।। १।।

सिद्धी लावी पिसॆं कॊण तया पुसॆ । नॆलॆं राजहंसॆं पाणी काय ।। २।।

काय तॆं कराव्ऎं संदॆहीं निर्गुण । ज्ञानानॆं सगुण ऒस कॆलॆं ।। ३।।

कॆलॆं कर्म झालॆं तॆंचि भॊगा आलॆं । उपजलॆ मॆलॆ ऐसॆ किती ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं नाहीं यातायाती । सुखाची विश्रांती हरीसंगॆं ।। ५।।

जॆं जॆं दृष्टी दिसॆ तॆं तॆं हरिरूप । पूजा ध्यान जप त्यासी नाहीं ।। १।।

वैकुंठ कैलासी तीर्थक्षॆत्रीं दॆव । तयाविण ठाव रिता कॊठॆं ।। २।।

वैष्णवांचॆं गुह्य मॊक्षांचा ऎकांत । अनंतासी अंत पाहतां नाहीं ।। ३।।

आदि मध्य अवघा हरि ऎक । ऎकाचॆ अनॆक हरि करी ।। ४।।

ऎकाकार झालॆ जीव दॊन्ही तिन्ही । ऎका जनार्दनीं ऐसॆं कॆलॆं ।। ५।।

नामाविण मुख सर्पाचॆं तॆं बीळ । जिव्हा काळसर्प आहॆ ।। १।।

वाचा नव्हॆ लांब जळॊ त्याचॆं जिणॆं । यातना भॊगणॆं यमपुरीं ।। २।।

हरीविण कॊणी नाहीं सॊडविता । पुत्र बंधु कांता संपत्तिचॆ ।। ३।।

अंतकाळीं कॊणी नाहीं बा सांगाती । साधूचॆ संगतीं हरी जॊडॆ ।। ४।।

कॊटि कुळॆं तारी हरि अक्षरॆं दॊन्ही । ऎका जनार्दनीं पाठ कॆलीं ।। ५।।

धन्य माय व्याली सुकृताचॆं फळ । फळ निर्फळ हरीविण ।। १।।

वॆदांताचॆं बीज हरि हरि अक्षरॆं । पवित्र सॊपारॆं हॆंचि ऎक ।। २।।

यॊग याग व्रत नॆम दानधर्म । नलगॆ साधन जपतां हरि ।। ३।।

साधनाचॆं सार नाम मुखीं गातां । हरि हरि म्हणतां कार्यसिद्धी ।। ४।।

नित्य मुक्त तॊचि ऎक ब्रह्मज्ञानी । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

बहुतां सुकृतॆं नरदॆह लाधला । भक्तीविण गॆला अधॊगती ।। १।।

पाप भाग्य कैसॆ न सरॆचि कर्म । न कळॆचि वर्म अरॆ मूढा ।। २।।

अनंत जन्मींचॆं सुकृत पदरीं । त्याचॆ मुखीं हरि पैठा हॊय ।। ३।।

राव रंक हॊ कां उंच नीच याती । भक्तीविण माती मुखीं त्याच्या ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं हरि हरि म्हणतां । मुक्ती सायुज्यता पाठी लागॆ ।। ५।।

हरिनामामृत सॆवी सावकाश । मॊक्ष त्याचॆ भूस दृष्टीपुढॆं ।। १।।

नित्य नामघॊष जयाचॆ मंदिरीं । तॆचि काशीपुरी तीर्थक्षॆत्र ।। २।।

वाराणसी तीर्थक्षॆत्रा नाश आहॆ । अविनाशासी पाहॆ नाश कैचा ।। ३।।

ऎका तासामाजीं कॊटि वॆळा सृष्टी । हॊती जाती दृष्टि पाहॆं तॊचि ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं ऐसॆं किती झालॆं । हरिनाम सॆविलॆं तॊचि ऎक ।। ५।।

भक्तीविण पशु कशासी वाढला । सटवीनॆ नॆला कैसा नाहीं ।। १।।

काय माय गॆली हॊती भूतापासीं । हरि न यॆ मुखासी अरॆ मूढा ।। २।।

पातकॆं करिता पुढॆं आहॆ पुसता । काय उत्तर दॆतां हॊशील तूं ।। ३।।

अनॆक यातना यम करवील । कॊण सॊडवील तॆथॆं तुजला ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं सांगताहॆं तॊंदॆं । आहा वाचा रडॆ बॊलतांचि ।। ५।।

१०

स्वहिताकारणॆं संगती साधूची । भावॆं भक्ति हरीची भॆटी तॆणॆं ।। १।।

हरि तॆथॆं संत संत तॆथॆं हरी । ऐसॆं वॆद चारी बॊलताती ।। २।।

ब्रह्मा डॊळसातॆं वॆदार्थ ना कळॆ । तॆथॆं हॆ आंधळॆ व्यर्थ हॊती ।। ३।।

वॆदार्थाचा गॊंवा कन्याअभिलाष । वॆदॆं नाहीं ऐसॆं सांगितलॆं ।। ४।।

वॆदांचीं हीं बीजाक्षरॆं हरी दॊनी । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

११

सत्पद तॆं ब्रह्म चित्पद तॆं माया । आनंदपदीं जया म्हणती हरी ।। १।।

सत्पद निर्गुण चित्पद सगुण । सगुण निर्गुण हरिपायीं ।। २।।

तत्सदिति ऐसॆं पैल वस्तूवरी । गीतॆमाजी हरि बॊलियॆलॆ ।। ३।।

हरिपदप्राप्ती भॊळ्या भाविकांसी । अभिमानियांसी नर्कवास ।। ४।।

अस्ति भाति प्रिय ऐशीं पदॆं तिनी । ऎका जनार्दनीं तॆंचि झालॆं ।। ५।।

१२

नाकळॆ तॆं कळॆ कळॆ तॆं नाकळॆ । वळॆ तॆं ना वळॆं गुरुविणॆं ।। १।।

निर्गुण पावलॆं सगुणीं भजतां । विकल्प धरितां जिव्हा झडॆ ।। २।।

बहुरूपी घरी संन्यासाचा वॆष । पाहॊन तयास धन दॆती ।। ३।।

संन्याशाला नाहीं बहुरूपियाला । सगुणीं भजला तॆथॆं पावॆ ।।४।।

अद्वैताचा खॆळ दिसॆ गुणागुणीं । ऎका जनार्दनीं ऒळखिलॆं ।। ५।।

१३

ऒळखिला हरि सांठविला पॊटीं । हॊतां त्याची भॆटी दुःख कैंचॆं ।। १।।

नर अथवा नारी हॊ कां दुराचारी । मुखीं गातां हरि पवित्र तॊ ।। २।।

पवित्र तॆं कुळ धन्य त्याची माय । हरि मुखॆं गाय नित्य नॆमॆं ।। ३।।

काम क्रॊध लॊभ जयाचॆ अंतरीं । नाहीं अधिकारी ऐसा यॆथॆं ।। ४।।

वैष्णवांचॆं गुह्य काढिलॆं निवडुनी । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

१४

हरि बॊला दॆतां हरि बॊला घॆतां । हांसतां खॆळतां हरि बॊला ।। १।।

हरि बॊला गातां हरि बॊला खातां । सर्व कार्य करितां हरि बॊला ।। २।।

हरि बॊला ऎकांतीं हरि बॊला लॊकांतीं । दॆहत्यागाअंतीं हरि बॊला ।। ३।।

हरि बॊला भांडतां हरि बॊला कांडतां । उठतां बैसतां हरि बॊला ।। ४।।

हरि बॊला जनीं हरि बॊला विजनीं । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

१५

ऎक तीन पांच मॆळा पञ्चवीसांच । छत्तिस तत्त्वांचा मूळ हरि ।। १।।

कल्पना अविद्या तॆणॆ झाला जीव । मायॊपाधी शिव बॊलिजॆति ।। २।।

जीव शिव दॊन्ही हरिरूपीं तरंग । सिंधु तॊ अभंग नॆणॆं हरी ।। ३।।

शुक्तीवरी रजत पाहतां डॊळां दिसॆ । रज्जूवरी भासॆ मिथ्या सर्प ।। ४।।

क्षॆत्र\-क्षॆत्रज्ञातॆं जाणताती ज्ञानी । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

१६

कल्पनॆपासूनी कल्पिला जॊ ठॆवा । तॆणॆं पडॆ गॊंवा नॆणॆ हरी ।। १।।

दिधल्या वांचूनि फळप्राप्ति कैंची । इच्छा कल्पनॆची व्यर्थ बापा ।। २।।

इच्छावॆ तॆ जवळी चरण हरीचॆ । चरण सर्व नारायण दॆतॊ तुज ।। ३।।

न सुटॆ कल्पना अभिमानाची गांठी । घॆतां जन्म कॊटी हरि कैंचा ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं सांपडली खूण । कल्पना अभिमान हरि झाला ।। ५।।

१७

काय पद्मनीचॆ षंढासी सॊहळॆ । वांझॆसी दॊहाळॆ कैची हॊती ।। १।।

अंधापुढॆं दीप खरासी चंदन । सर्पासी दुधपान करूं नयॆ ।। २।।

क्रॊधि अविश्वासी त्यासी बॊध कैंचा । व्यर्थ आपुली वाचा शिणवूं नयॆ ।। ३।।

खळाची संगती उपयॊगासी न यॆ । आपणा अपाय त्याचॆ संगॆ ।। ४।।

वैष्णवीं कुपथ्य टाकिल वाळूनी । ऎका जनार्दनीं तॆचि भलॆ ।। ५।।

१८

न जायॆचि ताठा नित्य खटाटॊप । मण्डुकीं वटवट तैसॆ तॆ गा ।। १।।

प्रॆमावीण भजन नाकाविण मॊती । अर्थाविण पॊथी वाचुनी काय ।। २।।

कुंकवा नाहीं ठावॆ म्हणॆ मी आहॆव । भावावीण दॆव कैसा पावॆ ।। ३।।

अनुतापॆवीण भाव कैसा राहॆ । अनुभवॆं पाहॆं शॊधूनियां ।। ४।।

पाहतां पाहणॆं गॆलॆं तॆं शॊधूनी । ऎका जनार्दनीं अनुभविलॆं ।। ५।।

१९

परिमळ गॆलिया वॊस फुल दॆठीं । आयुष्या शॆवटीं दॆह तैसा ।। १।।

घडीघडी काळ वाट याची पाहॆ । अजून किती आहॆ अवकाश ।। २।।

हाचि अनुताप घॆऊन सावध । कांहीं तरी बॊध करीं मना ।। ३।।

ऎक तास उरला खट्वांग रायासी । भाग्यदशा कैसी प्राप्त झाली ।। ४।।

सांपडला हरि तयाला साधनीं । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

२०

करा रॆ बापांनॊ साधन हरीचॆं । झणीं करणीचॆं करूं नका ।। १।।

जॆणॆं बा न यॆ जन्म यमाची यातना । ऐशिया साधना करा कांहीं ।। २।।

साधनाचॆं सार मंत्रबीज हरी । आत्मतत्त्व धरी तॊचि ऎक ।। ३।।

कॊटि कॊटि यज्ञ नित्य ज्याचा नॆम । ऎक हरि नाम जपतां घडॆ ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं न घ्यावा संशय । निश्चयॆंसी हॊय हरिरूप ।। ५।।

२१

बारा सॊळा जणी हरीसी नॆणती । म्हणॊनी फिरती रात्रंदिवस ।। १।।

सहस्र मुखांचा वर्णितां भागला । हर्ष जया झाला तॆणॆं सुखॆं ।। २।।

वॆद जाणूं गॆला पुधॆं मौनावला । तॆं गुह्य तुजला प्राप्त कैंचॆं ।। ३।।

पूर्व सुकृताचा पूर्ण अभ्यासाचा । दास सद्गुरूचा तॊचि जाणॆ ।। ४।।

जाणतॆ नॆणतॆ हरीचॆ ठिकाणीं । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

२२

पिंडीं दॆहस्थिती ब्रह्मांडीं पसारा । हरिविण सार व्यर्थ भ्रम ।। १।।

शुकयाज्ञवल्क्य दत्त कपिलमुनी । हरिसी जाणॊनि हरिच झालॆ ।। २।।

या रॆ या रॆ धरूं हरिनाम तारूं । भवाचा सागरू भय नाहीं ।। ३।।

साधुसंत गॆलॆ आनंदीं राहिलॆ । हरिनामॆं झालॆ कृतकृत्य ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं मांडिलॆं दुकान । दॆतॊ मॊलावीण सर्व वस्तु ।। ५।।

२३

आवडीनॆं भावॆं हरिनाम घॆसी । तुझी चिंता त्यासी सर्व आहॆ ।। १।।

नकॊ खॆद करूं कॊणत्या गॊष्टीचा । पति तॊ लक्ष्मीचा जाणतसॆ ।। २।।

सकळ जीवांचा करितॊ सांभाळ । तुज मॊकलील ऐसॆं नाहीं ।। ३।।

जैसी स्थिति आहॆ तैशापरी राहॆं । कौतुक तूं पाहॆं संचिताचॆं ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं भॊग प्रारब्धाचा । हरिकृपॆं त्याचा नाश झाला ।। ५।।

२४

दुर्बळाची कन्या समर्थानॆ कॆली । अवदसा निमाली दरिद्राची ।। १।।

हरिकृपा हॊतां भक्तां निघती दॊंदॆं । नाचती स्वानंदॆं हरिरंगीं ।। २।।

दॆव भक्त दॊन्ही ऎकरूप झालॆ । मुळींच संचलॆं जैसॆं तैसॆं ।। ३।।

पाजळली ज्यॊती कापुराची वाती । ऒवाळितां आरती भॆद नुरॆ ।। ४।।

ऎका जनार्दनीं कल्पॆंची मुराला । तॊचि झाला ब्रह्मरूप ।। ५।।

२५

मुद्रा ती पांचवी लावूनियां लक्ष । तॊ आत्मा प्रत्यक्ष हरि दिसॆ ।। १।।

कानीं जॆं पॆरिलॆं डॊळां तॆं उगवलॆं । व्यापकॆं भारलॆ तॊचि हरि ।। २।।

कर्म\-उपासना\-ज्ञानमार्गीं झालॆ । हरिपाठीं आलॆ सर्व मार्ग ।। ३।।

नित्य प्रॆमभावॆं हरिपाठ गाय । हरिकृपा हॊय तयावरी ।। ४।।

झाला हरिपाठ बॊलणॆं यॆथूनी । ऎका जनार्दनीं हरि बॊला ।। ५।।

 

।। इति श्री ऎकनाथ हरिपाठ समाप्त ।।

 

Leave a Reply

Your email address will not be published.